:
٢) هميشه و در همه حال خوشحال باشيد.
پزشکان زندگی شلوغ و پر تنشی دارند و هر چه بيشتر به آرامش و به دست آوردن اعتماد به نفس نياز دارند.
٣) سعی کنيد درد و ناراحتی ناشی از بيماريتان را تحمل کنيد.
هميشه به ياد داشته باشيد که بايد از شهرت و اعتبار حرفه ای پزشکتان حمايت کنيد.
٤) اگر درمان موثر واقع نشد، شکايت نکنيد.
شما بايد باور داشته باشيد که پزشکتان به درک عميقی در مورد طبيعت واقعی بيماری شما دست يافته است که اين ارزشش خيلی بيشتر از ناراحتيهای موقتی شماست.
٥) هرگز از پزشکتان نخواهيد توضيح دهد که چکار می کند يا چرا اين کار را می کند.
خيلی گستاخانه است که فرض کنيد چنين مطالب عميق و حساسی را می شود با عباراتی که شما هم بفهميد توضيح داد.
٦) در برابر تصميم پزشکتان برای عمل جراحی لحظه ای مقاومت نکنيد.
هر چند ممکن است عمل جراحی مستقيماً فايده ای برای شما نداشته باشد ولی مقاله پژوهشی حاصل از آن، مطمئناً مورد توجه بسياری واقع خواهد شد.
٧) صورتحسابهای پزشکی خود را بلافاصله و با علاقه مندی کامل بپردازيد
.
مشارکت در بهبود وضع معيشت پزشکان و اين قبيل کارهای انسان دوستانه را به عنوان يک امتياز برای خود در نظر بگيريد. به علاوه زن و بچه پزشکان که در خارج از کشور زندگی می کنند چه گناهی کرده اند که در ديار غربت بدون پول بمانند
.
٨) هرگز به بيماريهايی که تحملش را نداريد دچار نشويد
.
مبتلا شدن به بيماريهايی که فراتر از حد تحمل آدم باشد، خودپسندی محض است. بيچاره پزشکان که بايد جور اين قبيل آدمهای بی احتياط را بکشند
.
٩) هرگز کوتاهيهايی که در درمانتان شده است را آشکار نکنيد
.
رابطه بيمار- پزشک خيلی بيش از اين چيزها اهميت دارد و وظيفه شماست که به هر قيمتی شده آن را حفظ کنيد. هميشه روزی را به ياد بياوريد که ممکن است دوباره به همين پزشک احتياج پيدا کنيد.
١٠) هرگز در حضور پزشک و يا در زير درمان مستقيم او نميريد
.
مردن برای شما که فايده ای ندارد. برای پزشکتان هم بيخود اسباب دردسر و ناراحتی می شود
.
. 
.
. 
.
. . . 
. 
.
. 
. 
۱- یک عددمخ(حتی الامکان گندیده و پوسیده
۲- یک مقدار رو (هر چه بیشتر بهتر)
۳- یک پیمانه وقت (خانم های محترم پیمانشون رو سر پر در نظر بگیرند)
۴- مقداری سبیل جهت گرو گذاشتن و لینک گرفتن( تذکر :خانمهای محترم اصلا نگران نباشند که سبیل ندارند چون پسرا راحت به اونا لینک میدن)
۵- یک ذره اطلاعات برنامه نویسی(بلد هم نبودی اشکال نداره)
۶- کمی شانس
۷- نوک سوزن همش جهت دزدیدن مطالب بدون متوجه شدن صاحبش.
۸- فلفل زیاد
۹- نمک به مقدار کافی
مراحل کار
۱- اولین ومهمترین چیز انتخواب اسم مناسبه . هرچی اسم وبلاگ تو چشم تر باشه بهتره . برای مثال: اسامی آب حوض، لگن سوراخ،لوله چاه ، فک آویزون ، خشتک پاره و... پیشنهاد می شود.
۲- برای شروع کار یه وبلاگ ساده انتخواب میکنی تا هر بلایی که دلت خواست سرش بیاری.
۳- در این مرحله وظیفه خطیر دو در کردن شروع میشه.میری تو وبلاگهای مختلف واز هرمطلبی خوشت اومد از قالبش دور میکنی میزاری تو وبلگ خودت ( البته اشکال شرعی دارد ولازم میباشد حتما احکام وبلاگ نویسی مطالعه شود)
۴- حالا تو یک وبلاگ داری و هر چرت و پرتی که دلت خواست می تونی توش بنویسی . بنابراین واسه خودت ترسیم میکنی که میخوای چه تریپی بنویسی.
۵- یه کم که پر و بال بگیری مرحله پاچه خواری بزرگان آغاز میشه . این مرحله درسرنوشت شما لازم وحیاتی است. از این رو دقت لازم مبذول شود.
۶- دو - سه بار خودتو قاطی وبلاگ نویسا میکنی و میری توی قرار وبلاگی و میتونی خودتو بچسپونی به دو کلفتا (با رعایت شئونات اسلامی) و اونقدر سریش میشی که لینک بگیری.
۷- یک ماه بعد تویک وبلاگ داری که اسمش تو همه ی وبلاگ های دیگه هست. کلی رفیق واسه خودت پیدا کردی و کلی واسه تازه واردا کلاس میزاری . فقط یادت باشه که خودتم یه روزی تازه وارد بودی وبقیه زیر پرو بالت رو گرفتن
باورتون میشه...........
فروش بچه در دبی
